Warunki Naturalne
Linia brzegowa Tunezji ma długość ponad 1200 km. Jedną trzecią powierzchni zajmują góry. W północnej części wschodnie krańce Atlasu Tellskiego i Atralsu Saharyjskiego (najwyższy szczyt to Dżabal asz-Szanabi, 1544 m) rozdzielone są doliną Wadi Madżarda. Ku wschodowi i południowemu wschodowi teren stopniowo się obniża i przechodzi w nadbrzeżne niziny. W środkowej części Tunezji rozległe obniżenie wypełnione jest szottami (największy Wielki Szott). Na południowym wschodzie Tunezji wznosi się wyżyna Az-Zahr (o wysokości do około 700 metrów) i oddziela ona Wielki Erg Wschodni od przybrzeżnej niziny Al-Dżifara. Południe Tunezji leży w obrębie Sahary.
Rzeki i jeziora są okresowe a największą rzeką stała jest Wadi Madżarda. Na północy kraju występuje klimat podzwrotnikowy typu śródziemnomorskiego, natomiast na południu jest o klimat zwrotnikowy suchy.
Średnia roczna suma opadów wynosi około 100 mm na południu i w środkowej części Tunezji oraz 400-600 mm na północnym wybrzeżu i 1500 mm w górach Atlasu. Średnia roczna temperatura miesięczna w styczniu oscyluje około 9-11°C, w lipcu od 25-27°C na wybrzeżach i do 33°C na południowym zachodzie. W górach w zimie następują spadki temperatury poniżej 0°C.
Sosna Alepska
Na północy kraju występuje roślinność śródziemnomorska. Na nizinie miejsce pierwotnych i wiecznie zielonych lasów twardolistnych z dziką oliwką, pistacją i chlebem świętojańskim zajęły wtórne zarośla typu makii lub kultury subtropikalne. W Górach Madżarda zachowały się lasy złozone z dębu korkowego, a w górach Dżiba at-Tabursuk lasy z dębem ostrolistnym i sosną alepską (lesistość kraju wynosi 4%). W środkowej oraz w południowej części panują półpustynie trawiaste z ostnicą esparto (Stipa tenacissima) lub piołunowe. W zasolonych obniżeniach występują skupiska halofitów.
System ochrony przyrody objął 7 parków narodowych, która łączna powierzchnia wynosi około 500 km2, w tym m.in. parki Dżabal asz-Szanabi, Dżabal Bu Hedma i Aszkal.
Opracowanie na podstawie: http://encyklopedia.pwn.pl/
