Gospodarka
Tunezja należy do najlepiej rozwiniętych gospodarczo krajów świata arabskiego. Do lat 60. XX wieku była jednym z głównych światowych eksporterów ropy naftowych i gazu ziemnego. W połowie lat 80. został zapoczątkowany program zmian strukturalnych w gospodarce, który był wspierany przez Bank Światowy oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy. W roku 1995 miał miejsce układ stowarzyszeniowy z Unią Europejską, na mocy którego systematycznie redukowane są cła oraz liberalizowana polityka w zakresie inwestycji zagranicznych. Struktura wytwarzania PKB wygląda następująco:
- rolnictwo 11.6%
- przemysł 25.7%
- usługi (głównie turystyka) 62.8%
PKB na jednego mieszkańca według parytetu siły nabywczej to 7.5 tysiąca dolarów (dane z 2007 roku). Zadłużenie zagraniczne państwa wynosi 19.3 miliarda dolarów. Inflacja została ograniczona do poziomu 3.1% (dane z 2007 roku). W roku 1993 utworzono strefy wolnego handlu w Dżardżis i Bizercie.
Przemysł
Podstawowymi bogactwami naturalnymi jest ropa naftowa (której wydobycie sięga 3.5 miliona ton – dane z 2005 roku), gaz ziemny (2 mld mln m3 – 1998 rok) oraz fosforyty (8.0 miliona ton – dane z 2004 roku). Na terenie Tunezji wydobywa się rudy żelaza, cynku, soli z wody morskiej, fluorytu i barytu. Produkcja energii elektrycznej jest na poziomie 11.6 mln kWh (dane z 2003 roku) – energia pochodzi głównie z elektrowni cieplnych.
Rozwinął się przemysł chemiczny (nawozy fosforowe, tworzywa sztuczne), spożywczy (głównie przemysł olejarski – czołowy głównych producent oliwy oraz winiarski), mineralny (cement, cegły i pustaki, płytki ceramiczne) oraz odzieżowy.
Głównymi gałęziami przemysłu elektromaszynowego jest:
- montaż samochodów i części
- elektrotechniczny
- elektroniczny (odbiorniki radiowe i telewizyjne, kable, sprzęt telekomunikacyjny)
Rolnictwo
Grunty orne i plantacje zajmują około 32% powierzchni kraju. Natomiast łąki i pastwiska stanowią 26%. W końcu XX wieku znacznie wzrosła produkcja zbóż, głównie w wyniku inwestycji irygacyjnych (pszenica 1.4 miliona ton, jęczmień 435 tysiąca ton – dana z 2005 roku). Inne główne uprawy to oliwki (700 tysięcy ton), owoce cytrusowe (pomarańcze, cytryny), daktyle, warzywa (między innymi rośliny strączkowe, pomidory). Od kilku lat wprowadza się uprawy bawełny i buraki cukrowe. Hodowla owiec jest na poziomie 6.8 miliona sztuk. Hoduje się tu kozy oraz bydło i drób. Ponadto dokonuje się w Tunezji połowów ryb i skorupiaków (110 tysiąca ton).
Turystyka
W roku 2005 Tunezja została odwiedzona przez 6.0 miliona turystów zagranicznych, w tym (poza obywatelami Agierii i Libii) najwięcej z Francji, Niemiec i Włoch. Wpływy z turystyki wyniosły 2.4 miliarda dolarów. Turystyka jest rozwijana pod kątem dania możliwości turystom dziedzictwa kultury narodowej (Kairuan. Al-Munastir). Ponadto można tu odpocząć w najróżniejszy sposób i skorzystać z proponowanych zajęć rekreacyjnych (spadochroniarstwo, sport balonowy).
Transport i Łączność
Linie kolejowe o długości 2.2 tysiąca kilometrów (w większości wąskotorowe) mają bezpośrednie połączenie z Algierią i Marokiem. Długość dróg samochodowych to 19 tysięcy kilometrów (w tym 65% posiada utwardzoną nawierzchnię). Około 4.2 tysiąca kilometrów rurociągów, głównie gazociągów i ropociągów. Przez terytorium Tunezji przechodzi gazociąg z Algierii do Włoch, który został oddany do eksploatacji w roku 1984. Tunezja posiada 7 głównych portów morskich (takich jak Tunis-Halk al-Wadi, Radis, Bizerta, Susa, Safakis, Kabis, Dżardżis) oraz port naftowy (As-Suchajra). Międzynarodowe porty lotnicze znajdują się w Tunisie oraz w regionach turystycznych (głównie loty czarterowe – Al-Munastris, Safakis, Tauzar, Tabaka, Dżarba).
Tunezję zamieszkuje 1.3 miliona abonentów telefonii stacjonarnej. W użyciu jest 5.7 milionów telefonów komórkowych (dane z 2005 roku).
Handel zagraniczny
Bilans wymiany handlowej jest ujemny a wartość eksportu wynosiła 10.4 miliarda dolarów. Natomiast importu to 13.2 miliarda dolarów. Eksportuje się odzież i dzianiny, ropie naftową, fosforyty oraz nawozy fosforowe i oliwę. Importuje się metale, maszyny, surowce włókiennicze, żywność (zboże cukier, mięso, produkty mleczne).
Głównymi partnerami handlowymi jest Francja, Włochy, Niemcy oraz Hiszpania.
Opracowanie na podstawie: http://encyklopedia.pwn.pl/
